Rudi Polder en het licht. In de jaren vijftig gaf Paul Citroen een Collega de volgende raad; niet nalaten, altijd weer wagen, verder gaan naar een doel in het oneindige. Die collega is Rudi Polder die de zestig nadert, een schilder uit Den Haag, die al bijna dertig jaar in Zuid-Frankrijk werkt, maar op gezette tijden naar het noorden komt afzakken om in de duinen bij Wassenaar te schilderen en in Nederland te exposeren. Rudi Polder is een beeldend kunstenaar die bewijst dat de aanleiding om te schilderen een heel eenvoudige kan zijn: duinen, een doorbrekend licht over zee, strand-zee-lucht, ochtendmist over zee of avondzon op de Middellandse zee. Levensgevaarlijke onderwerpen, die echter bij hem een po√ętische verbeelding krijgen in een uiterst lichtpalet, een blond verfgebruik. Het zijn doeken om op te turen, zoals men over zee kan kijken en het verzadigd licht in zich kan opnemen. Hij wordt geobsedeerd door het zonlicht als symbool van het oneindige. Het licht beheerst zijn onderwerp en zijn palet was aanleiding voor de Franse kritiek zijn schilderkunst 'blondisme' te noemen. Toch is het Rudi Polder niet om het uiterlijke effect van zachte gelen en van, zoals in zijn recente werk, zachte blauwen en groenen te doen. Hij is geen schilder van het zuivere licht zoals de luministen van destijds. En ook geen impressionist als Monet, die hij een poosje zichtbaar heeft bewonderd, maar een idealist op zoek naar het hogere. Daarin is hij verwant aan Mondriaan. Evenals zijn beroemde voorganger wordt Rudi Polder geboeid door filosofen als Dr. Schoenmaekers en Krishnamurti en bekijkt hij de natuur met een gevoel van geestelijke bevrijding zonder daarbij ooit dogmatisch te worden. Zijn schilderswijze is spontaan met een toetszetting die een sterk gevarieerd gamma van verfijnde nuances op het doek tastbaar maakt die overgaan tot in abstracties opgevoerde natuur impressies die een innerlijk licht uitstralen. Het verbaast niet dat Rudi Po|der ook gedichten schrijft Er is kort geleden een bundel met Franse gedichten van hem uitgegeven genaamd:'qu'androgyne' bij de Franse uitgeverij 'Recherches Graphiques'. In 1951 debuteerde hij a|s dichter in galerie 'Les Beaux Arts' in Den Haag met de bundel 'Het Ding', die vergezelt ging van een tentoonstelling van allerlei gewone voorwerpen en die heden ten dage als de eerste Pop-Art expositie in Nederland beschouwd mag worden. Rudi Polder ontving zijn schildersopleiding aan de academies in Den Haag en Antwerpen en in de eerste plaats op zeer jeugdige leeftijd van zijn vader Gerrit Polder, een bekende landschapsschilder in de residentie, die in1981overleed. Rudi Polder werkte ook enige jaren in Zweden aan de westkust ten zuiden van G√∂teborg. Zijn schilderkunst ontwikkelt zich in een richting die meer en meer etherisch wordt. Ed Wingen Amsterdam,1983